ΑΡΧΙΚΗ Κυπριακό Τα Κατεχόμενα μας

ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ : ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ

ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ : ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ

Η εμβληματική πόλη της Αμμοχώστου οδηγείται με  γοργούς ρυθμούς στον εποικισμό και  την τουρκοποίηση μετά από σαράντα έξι χρόνια αιχμαλωσίας, εγκατάλειψης και λεηλασίας.

Η περίκλειστη οικιστική  ζώνη της Αμμοχώστου είναι  το κουφάρι της πιο ζωντανής και μοντέρνας πόλης της Ανατολικής Μεσογείου. Παραδόθηκε αμαχητί από την τότε ηγεσία της  Εθνικής Φρουράς στον Τούρκο εισβολέα, στις 15 Αυγούστου 1974, χωρίς αυτή να συμπεριλαμβάνεται στον στρατηγικό σχεδιασμό των εισβολέων.

Λεηλατήθηκε στον υπέρτατο βαθμό και λαφυραγωγήθηκε ο οικιστικός και πολιτιστικός εξοπλισμός της. Αφαιρέθηκαν  ακόμα και οι πόρτες και  τα παράθυρα, οι διακόπτες και οι μπρίζες από τις κτιριακές εγκαταστάσεις.

Αυτή η επονείδιστη εικόνα της αιχμάλωτης  πόλης δεν φάνηκε ικανή να συγκινήσει  τους  «υπέρμαχους του διεθνούς δικαίου» και της ελευθερίας των λαών.

Η Ε/Κ πλευρά προσπάθησε να διεθνοποιήσει το πρόβλημα της Αμμοχώστου με κάθε πρόσφορο μέσο. Ο ιστορικός Δήμαρχος της Αμμοχώστου Αλέξης Γαλανός δεν άφησε αναξιοποίητο κανένα διεθνές βήμα από Δύση ως Ανατολή.

Οι επαφές του με κορυφαίους αξιωματούχους της διεθνούς πολιτικής σκηνής κράτησαν το θέμα της Αμμοχώστου ανοιχτό  και δημιούργησαν προοπτικές επίλυσης, χωρίς όμως να επιτευχθεί τελέσφορο αποτέλεσμα, λόγω επίμονης άρνησης της κατοχικής Τουρκίας. Παραμένει νωπή η τελευταία προσπάθεια του Αντιπροέδρου των Η.Π.Α John Baiden, ο οποίος επισκέφθηκε την Κύπρο και  είδε την κατάσταση της αιχμάλωτης πόλης.

Υπήρξαν όμως και διαχρονικά λάθη στον χειρισμό του προβλήματος της Αμμοχώστου από την πλευρά μας και αυτό δεν πρέπει να περνά απαρατήρητο.

Το ζήτημα της Αμμοχώστου δεν προτάχθηκε αφού δεν θεωρήθηκε  από την αρχή ως προϋπόθεση και ως πρόκριμα  της  λύσης του  Κυπριακού.

Δεν ήταν λίγοι εκείνοι οι οποίοι κατηγόρησαν τον Δήμαρχο Αλέξη  Γαλανό, αλλά και άλλους Αμμοχωστιανούς  για «Αμμοχωστοποίηση»  του κυπριακού προβλήματος.

Αυτή η στρεβλή πολιτική παρουσίαση του ζητήματος της Αμμοχώστου δίχασε τον Κυπριακό λαό και αποδυνάμωσε τις προσπάθειες για επιστροφή της πόλης στους  νόμιμους κατοίκους της, κάτω από  την εποπτεία των  Ηνωμένων Εθνών.

Οι κυβερνήσεις  της Κυπριακής Δημοκρατίας σχοινοβατούσαν, προκειμένου να μην χαλάσουν το χατήρι σε καμιά από τις δυο πλευρές. Έτσι η διεκδίκηση για επιστροφή της πόλης υπήρξε αναποτελεσματική.

Οι προσπάθειες για λύση του Κυπριακού από τις Κυβερνήσεις Δημήτρη Χριστόφια και Νίκου Αναστασιάδη είχαν σαν αποτέλεσμα την επίτευξη συμφωνιών και συγκλίσεων σε πολλά επί μέρους θέματα του  Κυπριακού  αλλά και καταγραφή διαφωνιών.

Το ζήτημα  όμως της Αμμοχώστου και πάλι δεν προτάχθηκε αλλά παρέμεινε ως μέρος της συνολικής διαπραγμάτευσης για τη  λύση  και όχι ως πρόκριμα της λύσης.

Ως μέρος της λύσης του Κυπριακού  η αιχμάλωτη πόλη ήταν διαχρονικά  μεταξύ των εδαφών και των οικιστικών περιοχών που θα επιστρέφονταν στην Ελληνοκυπριακή συνιστώσα πολιτεία  του Ομόσπονδου Διζωνικού-Δικοινοτικού κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Σήμερα με τις μονομερείς και αυθαίρετες ενέργειες της κατοχικής Τουρκίας και του προτεκτοράτου στην κατεχόμενη Κύπρο, δημιουργούνται νέα τετελεσμένα  κατά παράβαση  των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του  Ο.Η.Ε. 550 και 789.

Η διάνοιξη της περίκλειστης  πόλης και οι παρεμβάσεις στον οικιστικό της ιστό προοιωνίζουν την επαναλειτουργία της υπό το κατοχικό καθεστώς, καθώς και τον εποικισμό της σε δεύτερο χρόνο.

Η πρόσφατη επίσκεψη του κατοχικού ηγέτη  Ταγίπ Ερντογάν και τα κακόγουστα όθωμανικά πανηγύρια σηματοδοτούν την απαρχή αυτής της προσπάθειας και τερματίζουν την προοπτική επίλυσης του Κυπριακού, στη βάση της Διζωνικής-Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Η ξεκάθαρη ομολογία Ερντογάν – Τατάρ για επιδίωξη λύσης του Κυπριακού πάνω σε νέα βάση, των δυο ανεξάρτητων κρατών από τους δυο λαούς της Κύπρου, δεν αφήνει περιθώρια  για παρερμηνείες .

Η Τουρκική πλευρά ουσιαστικά επιχειρεί  να εκτρέψει τη διαδικασία από τους όρους εντολής του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Αυτή η προσπάθεια της κατοχικής Τουρκίας ουσιαστικά ακυρώνει την εκπεφρασμένη προσπάθεια του Γ.Γ κ. Κουτιέρε  για σύγκλειση άτυπης  πενταμερούς   διάσκεψης για διερεύνηση των δυνατοτήτων   συνέχισης της διαπραγματευτκής διαδικασίας, από το σημείο  διακοπής της στο Crans Montana.

Αποτελεί αθέτηση του συμφωνημένου οδικού χάρτη της διαπραγμάτευσης, όπως αυτός συμφωνήθηκε στο Βερολίνο το 2020 από τους δυο ηγέτες,   Αναστασιάδη και Ακιντζί, στην παρουσία του Γ. Γραμματέα

Η Ε/Κ πλευρά και η Ελληνική Κυβέρνηση επιβάλλεται να παραμείνουν πιστοί  στους όρους εντολής του Συμβουλίου Ασφαλείας  του Ο.Η.Ε. για διαπραγμάτευση, στη βάση της Διζωνικής-Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα, όπως αυτή προσδιορίζεται από τα Η.Ε.  και στον οδικό χάρτη του Βερολίνου 2020.

Η παρουσία της Ε/Κ πλευράς είναι αναγκαία και επιβεβλημένη άσχετα αν η προοπτική  της άτυπης πενταμερούς είναι δυσοίωνη λόγω ριζικής αλλαγής στάσης της Τουρκίας.

Η επόμενη συνεδρίαση του Συμβουλίου ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 12 Δεκεμβρίου είναι ένα άλλο κορυφαίο βήμα, στο οποίο πρέπει να παρουσιαστούν τεκμηριωμένες και πειστικές οι θέσεις μας  για την επεκτατική πολιτική της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, συμπεριλαμβανομένης της  Κύπρου, της Αμμοχώστου, της Α.Ο.Ζ και των  παραβιάσεων   του διεθνούς δικαίου και των  αποφάσεων  του Συμβουλίου Ασφαλείας 550 και 789.

Η στάση της  Τουρκίας στην Κύπρο, πρέπει να συνεκτιμηθεί με τη συνολική της συμπεριφορά απέναντι στα κράτη και τους λαούς της ευρύτερης περιοχής, τον αποσταθεροποιητικό της ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο και την αντιευρωπαϊκή της στάση και πρακτική.

Δεν πρέπει να αποτελεί αυτοσκοπό μας η επιβολή κυρώσεων σε βάρος της Τουρκίας, αλλά ο τερματισμός των έκνομων ενεργειών της, η συμμόρφωση με το Διεθνές Δίκαιο και τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας για την Κύπρο και την Αμμόχωστο.

Η επιβολή των κυρώσεων από τη μεριά της Ευρώπης  εξαρτάται τόσο από την στάση της Τουρκίας αλλά και την αποφασιστικότητα και την έμπρακτη αλληλεγγύη όλων των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η ανεκτικότητα απέναντι στις αυθαίρετες ενέργειες, στην αποθράσυνση  και τον αποσταθεροποιητικό της ρόλο οδηγούν την ευρύτερη περιοχή σε ανάφλεξη με επώδυνες συνέπειες για όλους.

Ευελπιστούμε ότι θα πρυτανεύσει έστω και την 12η ώρα, περίσκεψη και ορθολογισμός, πρωτίστως από την Τουρκία.

Χαιρετίζουμε με ιδιαίτερη ικανοποίηση τη στάση των προοδευτικών Τουρκοκυπρίων, οι οποίοι προτάσσουν την κοσμικότητα και την κυπριακή τους ταυτότητα απέναντι στον παντουρκισμό και τον νεοοθωμανισμό.

Οι κινητοποιήσεις των Τουρκοκυπρίων στα κατεχόμενα, κάτω από ένα ανελεύθερο καθεστώς πρέπει να μας συνεγείρουν και να μας υπενθυμίσουν ότι έχουμε καθήκον για μια ενιαία στάση απέναντι στον κατακτητή.

Μόνο η ενιαία παλλαϊκή αντίσταση απέναντι στην κατοχή και την αλλοίωση του δημογραφικού, πολιτιστικού και θρησκευτικού χάρτη της Κύπρου, μπορεί να φέρει την απελευθέρωση, την επιστροφή και την επανένωση.

Η ενιαία και συντονισμένη συμπαράταξη του Κυπριακού λαού στο σύνολό του μπορεί να φέρει το θεμιτό για όλους αποτέλεσμα και να πείσει την διεθνή κοινότητα για την επιθυμία μας να ζήσουμε ειρηνικά  και παραγωγικά στον τόπο που γεννηθήκαμε εμείς και οι προγονοί μας.

 

 

 Λοϊζος Λοϊζος

 Πρόεδρος

 Ένωσης Κυπρίων Προσφύγων

Ελλάδας – Κύπρος ‘74