ΑΡΧΙΚΗ Προβλήματα

Ο ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΦΩΝΗ Αρ. 8

του Λοίζου Λοίζου, Πρόεδρου της Ε.Κ.Π.Ε.

Οι εξελίξεις στο κυπριακό πρόβλημα παραμένουν στο τέλμα και τίποτα το νέο δεν υπάρχει στον ορίζοντα. Αυτή η πολιτική πραγματικότητα μας ανησυχεί διότι η απουσία εξελίξεων οδηγεί νομοτελειακά στην οριστικοποίηση της διχοτόμησης και στην ουσιαστική παραγραφή του προσφυγικού ζητήματος.

Η απουσία οργανωμένου και ενιαίου προσφυγικού κινήματος στην Κύπρο, επιτρέπει δυστυχώς τον παραγκωνισμό των προσφύγων από το πολιτικό προσκήνιο και εμποδίζει την ουσιαστική συμμετοχή τους στην διαμόρφωση τον όποιων πολιτικών εξελίξεων.

Τα συμφέροντα των προσφύγων παραγκωνίζονται συστηματικά και υποτάσσονται τόσο σε κομματικές και οικονομικές σκοπιμότητες, όσο και στις προτεραιότητες των άλλων στρωμάτων της κοινωνίας.

Το κυπριακό πρόβλημα τείνει να καταστεί μη επιλύσιμο και να τεθεί οριστικά στο ράφι. Το περιουσιακό ζήτημα των προσφύγων θεωρείται ότι λύθηκε με ότι πρόχειρα και αποσπασματικά μέτρα ελήφθησαν από το κράτος τα προηγούμενα χρόνια.

«Όποιος τα πήρε, καλώς τα πήρε άσχετα αν είχε ή αν δεν είχε». Μεγαλύτερη κοινωνική αδικία δεν υπήρξε ποτέ στην διαχείριση του περιουσιακού ζητήματος. Τόσο ο σφετερισμός και η εκμετάλλευση των τουρκοκυπριακών περιουσιών στις ελεύθερες περιοχές όσο και οι παροχές του κυπριακού κράτους έγιναν με βάση το πελατειακό σύστημα, χωρίς κανένα ίχνος εξορθολογισμού, ή αναλογικά με ότι περιουσίες άφησαν στις κατεχόμενες περιοχές.

Μετά από σαράντα έξι χρόνια δεν καταβλήθηκε από το κράτος καμιά προσπάθεια εξομάλυνσης των αδικιών που έγιναν και δεν έχει ληφθεί κανένα μέτρο δίκαιης κατανομής των βαρών της κατοχής.

Οι κυβερνήσεις έρχονται και παρέρχονται, οι Υπουργοί Εσωτερικών κάνουν διακηρύξεις και προγραμματίζουν «εξορθολογισμό», αλλά τίποτε δεν γίνεται στην πράξη.

Δυστυχώς στην Κύπρο οι πονηροί και οι βολεμένοι προχωρούν, οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Όλα αυτά δεν θα συνέβαιναν αν υπήρχε στην Κύπρο ένα ανεξάρτητο και δυναμικό προσφυγικό κίνημα.

Πολλές φορές η Ένωση Κυπρίων Προσφύγων Ελλάδας – “Κύπρος 74” προσπάθησε να φέρει σε επαφή όλα τα οργανωμένα σύνολα των προσφύγων, Δήμους, Κοινότητες, προσφυγικά σωματεία και οργανώσεις χωρίς όμως να τα καταφέρει.

Η τελευταία προσπάθεια έγινε πριν τον αδόκητο θάνατο του Δημάρχου Αμμοχώστου και Προέδρου της Επιτροπής Κατεχόμενων Δήμων Αλέξη Γαλανού. Ο Αλέξης Γαλανός ήταν ίσως ο μόνος προβεβλημένος πολιτικός ηγέτης και πρόσφυγας που μπορούσε να δώσει σάρκα και οστά στο όραμα για ένα ενιαίο και ακηδεμόνευτο προσφυγικό κίνημα που θα άλλαζε τους κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού στην Κύπρο.

Δυστυχώς η απώλεια του Αλέξη Γαλανού άφησε δυσαναπλήρωτο κενό, το οποίο καλούμαστε να προσπαθήσουμε να το αναπληρώσουμε άμεσα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Η μεγάλη αδυναμία των διαφόρων αξιωματούχων μεταξύ των προσφύγων είναι ότι «ο καθένας κοιτάζει το μαγαζάκι του» και δεν προχωρά μπροστά υποτάσσοντας το εγώ στο εμείς.

Είναι επιτακτική ανάγκη οι ηγέτες του προσφυγικού κόσμου να αφουγκραστούν τη φωνή μας, να ομονοήσουν και να προχωρήσουν αποφασιστικά στην ανάδειξη ηγέτη και καθοδηγητικού οργάνου του κινήματος. «Ισχύς εν τη ενώσει».

Εμείς δεν είχαμε ούτε έχουμε στόχο τη νομή και τη διαχείριση της Κυπριακής εξουσίας. Διεκδικούμε αναθεώρηση της υπάρχουσας, αν υπάρχει, προσφυγικής πολιτικής με στόχο την κοινωνική δικαιοσύνη και την ισότιμη κατανομή των βαρών της κατοχής.

Διεκδικούμε ρόλο και λόγο στη διαχείριση του Κυπριακού προβλήματος και επιδιώκουμε άμεσα δίκαιη λύση του κυπριακού, στη βάση των αρχών του Ο.Η.Ε. περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των συγκλίσεων που υπήρξαν στο πλαίσιο των διακοινοτικών συνομιλιών.

Η Διζωνική-Δικοινοτική Ομοσπονδία αποτελεί σήμερα τη μόνη εφικτή λύση που μπορεί, στο πλαίσιο της Ενωμένης Ευρώπης, να φέρει την ειρήνη και την ευτυχία στον τόπο. Είναι η μόνη η οποία μπορεί να τερματίσει άμεσα την κατοχή και να διώξει τα τουρκικά στρατεύματα από την Κύπρο.

Η παραμονή της υπάρχουσας κατάστασης εξυπηρετεί μόνο την Τουρκία και όχι τον Κυπριακό λαό στο σύνολό του.

Εμείς ως πρόσφυγες διεκδικούμε την αυτοοργάνωσή μας για να δράσουμε καταλυτικά στις πολιτικές εξελίξεις, προς όφελος των προσφύγων και του λαού μας.